Większość z nas wraca dziś do pracy, obowiązków. Dzieci wracają do szkoły. A ja chcę uprzejmie przypomnieć, że zimowanie wciąż trwa. Koniec przerwy świątecznej to nie koniec zimowania, czasu odpoczynku i regeneracji. Może w zimowaniu być do marca. Naprawdę. Nie odpalajmy dziś zbyt szybko wrotek, nie przyśpieszajmy naturalnego rytmu zimy, szanujmy dyskomfort, który się teraz przejawia, gdy chcemy za dużo, za szybko, za nagle.
Dlatego dla przypomnienia zostawię tu kilka cytatów z książki
„Zimowanie”, którą tak lubicie:
„Zimowanie to spędzenie jakiegoś czasu w chłodzie. To jałowy okres
w życiu, kiedy człowiek jest odcięty od świata, czuje się
odrzucony, odstawiony na bok, zablokowany w drodze do rozwoju lub
zepchnięty do roli outsidera.”
„Cokolwiek by je wywołało, zimowanie jest zazwyczaj niedobrowolne,
samotne, bolesne. A jednak jest również nieuniknione. Lubimy
wyobrażać sobie, że życie będzie wiecznym latem i tylko nas to nie
dotyczy”.
„Byłam przekonana, że tego nie przeżyję. Byłam przekonana, że
nie chcę tego przeżyć. Ale gdzieś w głębi znalazłam zalążek
woli życia i jego trwałość mnie zaskoczyła.”
„Zima mnie oczyściła, otworzyła szeroko oczy”.
„Rośliny i zwierzęta nie walczą z zimą, nie udają, że jej nie
ma, i nie próbują żyć tak samo jak latem. Przygotowują się.
Adaptują. Dokonują niezwykłych aktów metamorfozy, by pomogły im
przetrwać. Zima to czas wycofania się ze świata.”
„Kiedy już przestaniemy tęsknić za latem, zima może być
wspaniałą porą roku”
„Chcę zimować w zimie, przyjąć zmiany jakie przynosi,
zaaklimatyzować się.”
„Mamy w zwyczaju wyobrażać sobie, że nasze życie biegnie liniowo,
jest długim marszem od urodzenia do śmierci, w którym gromadzimy
siły tylko po to, by się ich wyrzec tracąc przy tym swoją
młodzieńczą urodę. Jest to kompletna nieprawda. Życie wije się
niczym leśna ścieżka. Są okresy gdy kwitniemy, i takie, gdy liście
z nas opadają, odsłaniając nagi szkielet. Z czasem odrastają.”
„światło może dzisiaj sprawiać wrażenie intruza, niosąc ze sobą
informacje albo zobowiązania”.
